تراب الگوی مقاومت و خستگی ناپذیری بود!

توجه، باز شدن در یك پنجره جدید. چاپ

بسیاری از رفقایی که طی این سالها در سر و سامان دادن آرشیو پیکار همراه او بودند، به ویژه در این پنج سال آخر که رفیق تراب حق شناس با مرگ دست و پنجه نرم می کرد، از منظری به او پرداختند و او را تنها نگذاشتند. هر کدام به سیر مبارزات اش، پروسه گسست او از اسلام ارتجاعی که خود نیز به آن پرداخته است، از مقاومت اش در راه مبارزه گفتند. در این میان یک چیز فراموش شد. هیچ کس نگفت که تراب همه این خوبی ها و مزیت ها را داشت اما تا آخر عمر وارد پروسه انتقاد رادیکال نسبت به گذشته خویش، انتقاد به روایت غیرمارکسی سازمان پیکار و چپ خط سومی از سرمایه داری، روایت انترناسیونال دومی آن نیروها از سوسیالیسم و سایر مسائل مبارزه طبقاتی کارگران علیه سرمایه داری نشد. به بررسی سرچشمه های این روایت ها در بلشویسم و عواقب آن برای جنبش کارگری روسیه و سپس دنیا نپرداخت. او این کارها را نکرد اما مبارزی شجاع و خستگی ناپذیر باقی ماند.
همراه مبارزات کارگران فلسطینی و پیگیر مبارزات کارگران دیگر نقاط بود. مقاومت اش و خستگی ناپذیری اش الگویی مثال زدنی و درس آموز بود. در سامان دهی آرشیو پیکار و زنده نگه داشتن نام کارگران پیکارگری که به وسیله جمهوری اسلامی به جوخه های اعدام فرستاده شدند چیزی کم نگذاشت. آرشیو پیکار که به وسیله رفیق تراب حق شناس و دیگر رفقا سر و سامان گرفت، کار سترگی است که می توان از آن به مثابه آینه ای از مبارزات چند دهه قبل از قیام بهمن و بعد از قیام نام برد. گنجینه ای که می تواند مرجعی باشد برای تحلیل مبارزات کارگران، دیدگاه های بورژوایی حاکم بر جنبش کارگری و گشایشی در برون رفت از رفرمیستم راست و چپ، در راستای بالندگی جنبش ضد سرمایه داری با افق لغو کارمزدی. اما از همه شاخص تر شخصیت استوار، مقاوم و پیگیر او بود که تا نفس آخر ایستاد و پیگیر تحقق آرمان های انسانی خود شد. در هیچ شرائطی دست از مبارزه نکشید. با وجود بیماری جانکاهش از وارسی کارهای انجام گرفته و کارهایی که پیش روی داشت، دست نکشید اما از یاد نبریم رفقایی که با صبر و حوصله طی این پنج سال به ویژه دو سال آخر، این اسوه مبارزه را تنها نگذاشتند ستودنی هستند و باید از آنها یاد گرفت.
انتظار ما این است که این رفقا چه آنهایی که از گذشته های دور با او همرزم و همراه بودند و چه رفقایی که طی این پنج سال همدم، همدل و هم راز و تیمارگرش بودند، بیشتر از او بنویسند. از این مهم تر آنچه را که او انجام نداد دنبال کنند تا ما کارگران در پیکار علیه سرمایه استوارتر و محکم تر گام برداریم. مرگ تراب حق شناس را به این رفقا تسلیت می گوییم.