شرح‌حال شهدای سازمان پیکار-​ بخش هفتم

نویسنده: جمع تنظيم و انتشار آرشيو سازمان پيكار در راه آزادى طبقۀ كارگر سه شنبه ، ۲۹ مهر ۱۳۹۹؛ ۲۰ اکتبر ۲۰۲۰

به خانواده‌های به‌خاک‌افتادگان، دوستان و رفقا:

مجموعۀ اول

مجموعۀ دوم

مجموعۀ سوم

مجموعۀ چهارم

مجموعۀ پنجم

مجموعۀ ششم

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار-​ بخش هفتم

 

٣٠١. داريوش صابر
با استفاده از نشریه پیكار ۹۸ دوشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۵۹ و نشریه حقیقت ۵۸، ۲۲ بهمن ۱۳۵۸.
رفيق داريوش صابر سال ۱۳۳۴ در يك خانوادۀ كارگری در آبادان متولد شد. پدرش از كارگران شرکت نفت بود که چند سال پیش از قیام مورد تصفیه و اخراج قرار گرفت. بعد از اخراج پدر، خانواده به تهران نقل مکان کرد. داریوش پس از پايان دورۀ دبيرستان وارد هنرستان صنعتی شد و در همان سال‌ها با سیاست ومبارزه آشنایی یافت و در محيط تحصيلی‌اش در پيشبرد مبارزه و سازماندهی آن فعالیت می‌کرد. پس از پايان تحصيلات به سربازی رفت و در پادگان نيز فعال بود و بسياری از رفقايش را در آنجا يافت. پس از پايان سربازی به آبادان برگشت و در مبارزات مردم آنجا به‌ويژه پس از فاجعۀ سينما ركس، در تشكل و هماهنگی آنان نقش بسيار فعالی داشت. او در سازماندهی و آگاه کردن كارگران پالايشگاه لحظه‌ای از كوشش و مبارزه باز نمی‌ايستاد و مي‌كوشيد در ميان كارگران هسته‌های سياسی و انقلابی تشكيل دهد و می‌گفت: "برای پيروزی نهایی انقلاب، تنها يك راه وجود دارد و آن هم شركت مستقل طبقۀ كارگر و تحت رهبری سازمان مخصوص به خودش است". کمی پیش از قیام گروه "مبارزان راه آزادی طبقه كارگر" که یکی از جمع‌های موسوم به "خط سه" محسوب می‌شد از مواضع عمومی سازمان پیکار هواداری می‌کرد و وارد گفت‌وگوهای اولیه برای پیوستن به سازمان شده بود.

ادامه مطلب...
 

فعالیت مبارزه (۲)

نویسنده: سامان احمدزاده جمعه ، ۱۸ مهر ۱۳۹۹؛ ۰۹ اکتبر ۲۰۲۰

  • فعالیت مبارزه (۲)
    بیا در بحر دریاشو رها کن این من و ما را
    که تا دریا نگردی تو ندانی عین دریا را
  • بحران اقتصادی‌ای که از سال‌های ۲۰۰۸ ــ ۲۰۰۷ کم و بیش همۀ جهان را در برگرفته با شروع بحران کرونا تسریع و تشدید شده و امروز در میانۀ مسیری هستیم که یقیناً رو به حدت‌یابی‌ست. بحران کرونا به‌طرز بی‌سابقه‌ای منجر به از میان رفتن جان صدها هزار نفر و بیکاری میلیون‌ها تن شده و این روند ادامه خواهد داشت. سرمایه مثل همیشه با سرشکن کردن بحران بر زندگی زحمت‌کشان ماهیت استثماری خود را هر چه آشکارتر کرده و نشان می‌دهد که تا چه حد می تواند خانمانسوز باشد. ادامه مطلب...

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار-​ بخش ششم

نویسنده: Administrator يكشنبه ، ۱۶ شهریور ۱۳۹۹؛ ۰۶ سپتامبر ۲۰۲۰

به خانواده‌های به‌خاک‌افتادگان، دوستان و رفقا:

مجموعۀ اول

مجموعۀ دوم

مجموعۀ سوم

مجموعۀ چهارم

مجموعۀ پنجم

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار- مجموعۀ ششم:


۲۵۱- عباس زارع
رفيق عباس زارع که در ارتباط با سازمان پیکار فعالیت می‌کرد در سال ۱۳۶۰ دستگير و در كشتار عام انقلابيون در شهريور سال ۱۳۶۷ در زندان اوين حلق‌آويز شد. او احتمالاً از رفقای جنگ‌زدۀ آبادانی بود. متأسفانه از این رفیق تاکنون اطلاعات بیشتری به دست نیاورده‌ایم.


۲۵۲- مجتبی زرگریZargari-Mojtaba.jpg
با استفاده از نشریۀ پيكار ۱۱۸، دوشنبه ۲۳ شهريور ۱۳۶۰
رفیق مجتبی زرگری، پاسداری که با پذیرش مارکسیسم ــ لنینیسم به سازمان پیکار پیوست. مجتبی سال ۱۳۳۷ در یکی از شهرهای آذربایجان در یک خانوادۀ زحمت‌کش به ‌دنیا آمد. دوران تحصیل ابتدایی خود را در هم‌آنجا گذراند و سپس همراه خانواده برای ادامۀ تحصیل به تهران آمد. سال ۱۳۵۶ در مدرسه عالی بازرگانی قبول شد و همراه با آغاز جنبش انقلابی مردم در سال ۱۳۵۷ فعالانه در تظاهرات، اعتصابات و اعتراضات توده‌ای شرکت کرد.

ادامه مطلب...

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار- مجموعۀ پنجم

نویسنده: جمع تنظيم و انتشار آرشيو سازمان پيكار در راه آزادى طبقۀ كارگر سه شنبه ، ۲۸ مرداد ۱۳۹۹؛ ۱۸ آگوست ۲۰۲۰

به خانواده‌های به‌خاک‌افتادگان، دوستان و رفقا:

مجموعۀ اول

مجموعۀ دوم

مجموعۀ سوم

مجموعۀ چهارم

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار- مجموعۀ پنجم:

 

۲۰۱- ويکتوريا دولتشاهی

Dolatshahi-Viktoria.jpg

با استفاده از نشریۀ پیکار شماره ۱۱۸ دوشنبه ۲۳ شهریور ۱۳۶۰ و "پیکارِ غرب" نشریۀ سازمان پیكار در کرمانشاه.
رفیق ویکتوریا دولتشاهی سال ۱۳۴۲ در یک خانوادۀ سرشناس کرد در کرمانشاه به دنیا آمد. او دختر سرزنده‌ای بود که به تاریخ و ادبیات علاقه داشت. در دوران قیام ۱۳۵۷ فعالانه در تظاهرات و حرکت‌های توده‌ای شرکت کرد و پس از قیام به سازمان پیکار پیوست و در تشکیلات دانشجویی–دانش‌آموزی (دال دال) کرمانشاه سازماندهی شد.

ادامه مطلب...

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار- مجموعۀ چهارم

نویسنده: جمع تنظيم و انتشار آرشيو سازمان پيكار در راه آزادى طبقۀ كارگر دوشنبه ، ۱۳ مرداد ۱۳۹۹؛ ۰۳ آگوست ۲۰۲۰

به خانواده‌های به‌خاک‌افتادگان، دوستان و رفقا:

مجموعۀ اول

مجموعۀ دوم

مجموعۀ سوم

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار- مجموعۀ چهارم:

 

۱۵۱- محمدهاشم حق‌بیان
رفیق محمد‌هاشم حق‌بیان سال ١٣٣٣ در یك خانوادۀ كشاورز در روستای امیر‌آباد از توابع نور استان مازندران متولد شد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در همان روستا و سپس در آمل به پایان برد. با کسب لیسانس در رشتۀ حسابداری از دانشگاه مازندرانِ بابلسر فارغ‌التحصیل شد. در دانشگاه به فعالیت سیاسی روی آورد. پس از قیام ۱۳۵۷ به تشكیلات سازمان پیکار در شهرستان نور مازندران پیوست و همراه برادرش علی‌اكبر به تبلیغ‌و‌ترویج در میان روستاییان و زحمت‌كشان كشاورز.دست می‌زد. او توانست با كمك مردم سیصد هكتار زمینِ متعلق به سه فٸودال را بین زحمت‌كشان بی‌زمین تقسیم كند. رفیق محمد‌هاشم، به کار و آموزش رایگان در مزارع برنج نیز می‌پرداخت.

ادامه مطلب...

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار- مجموعۀ سوم

نویسنده: جمع تنظيم و انتشار آرشيو سازمان پيكار در راه آزادى طبقۀ كارگر دوشنبه ، ۱۶ تیر ۱۳۹۹؛ ۰۶ ژوئیه ۲۰۲۰

به خانواده‌های به‌خاک‌افتادگان، دوستان و رفقا:

مجموعۀ اول

مجموعۀ دوم

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار- مجموعۀ سوم:


خانواده‌های به‌خاک‌افتادگان، دوستان و رفقا:
همانطور که در مقدمۀ بخش اول شرح‌حال شهدای سازمان پیکار آمده است، با تقاضا از خانواده‌ها و رفقا، تلاش ما این است که تا حد ممکن اطلاعات موثقی از رفقای شهیدمان در مجموعه‌ای منسجم به‌صورت یک کتاب ارائه دهیم.
برای آن‌که جمع‌آوری این اطلاعات به کامل‌ترین و موثق‌ترین شکل ممکن انجام ‌پذیرد، گذشته از اسنادی که طی این چهل سال به‌مرور جمع‌آوری شده، شرح‌حال‌ها ‌می‌بایست بر دانسته‌ها، اطلاعات و خاطرات کسانی استوار باشد که این شهدا را می‌شناخته و به‌نحوی با آنها در ارتباط بوده‌اند. کوشش ما این است که با یاری شما، نفسِ این فعالیت، در سطح وسیع‌تری نسبت به امروز، در شکل جمعی و متکی بر دانسته‌های بازماندگان و نزدیکان شهدا باشد که تحقق این هدف دو وجه دارد:


یکی اضافه و کامل کردن اطلاعات تاکنون به‌دست‌آمده و دیگری تصحیح و تصدیق این اطلاعات؛ زیرا کاملاً محتمل است که در اطلاعات به‌دست آمده چه‌بسا چهل سال فاصلۀ تاریخی، حافظه‌ها را کدر ساخته و نکته‌هایی خلاف واقع به شرح‌حال رفقا رسوخ کرده باشد. به‌همین دلیل از رفقا تقاضا داریم با نگاهی انتقادی بر این اطلاعات ما را کمک کنید تا با یک کار جمعی نکات احیاناً اشتباه را تصحیح کنیم.

هدف از انتشار شرح‌حال شهدا تجلیل و قدردانی از آنها در این مبارزۀ تاریخ‌ساز است و همچنین سندی‌ست بر جنایات رژیم جمهوری اسلامی که هرگونه اطلاعات خلاف واقع یا غلوآمیز، به اصالت این اسناد لطمه خواهد زد.
ضمناً تأکید داریم که تنها راه تماس با جمعی که این مهم را به‌عهده دارد آدرس "سایت اندیشه و پیکار" ( آدرس ایمیل جهت جلوگیری از رباتهای هرزنامه محافظت شده اند، جهت مشاهده آنها شما نیاز به فعال ساختن جاوا اسكریپت دارید ) است. رساندن اطلاعات و نظرات از طریق واسطه و میانجی کار تمیزدادن سره از ناسره را دشوار می‌کند.

با سپاس
جمع اندیشه و پیکار

ادامه مطلب...

فراخوان "ساچمه های تبعیدی"

نویسنده: "ساچمه های تبعیدی" يكشنبه ، ۸ تیر ۱۳۹۹؛ ۲۸ ژوئن ۲۰۲۰

Sachmeh-ha.png

 

چندی پیش جمعی از رفقا، فراخوانی جهت سندیت بخشیدن به یکی دیگر از جنایات رژیم جمهوری اسلامی منتشر کردند. این جنایت در اولین سالگرد یورش به دانشگاه که "انقلاب فرهنگی" نامیده شد به وقوع پیوست. رژیم با پرتاب دو نارنجک به صف تظاهرات دانشجویان و دانش‌آموزان سازمان پیکار بیش از صد نفر را مجروح کرده و سه رفيق را به شهادت‌رساند.​
جمع ما با استقبال از این فراخوان و آرزوی موفقیت برای آن، به‌نوبۀ خود به بازنشر این فراخوان اقدام میکند.
جمع اندیشه و پیکار

 

فراخوان "ساچمه های تبعیدی"

در روز دوشنبه ٣١ فروردین ١٣٦٠ در تظاهرات اعتراضی سازماندهی شده توسط دانشجویان و دانش آموزان سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر (دال دال) در نخستین سالگرد سرکوب و خفقان ناشی از انقلاب فرهنگی رژیم، آذر مهرعلیان ۱۷ ساله، مژگان رضوانیان ۱۶ ساله و ایرج ترابی ۲۲ ساله در اثر پرتاب دو نارنجک دستی مملو از ساچمه‌های ساخت آلمان توسط چماقداران حزب‌اللهی رژیم جان خویش را از دست دادند. در این تهاجم ۱۹۰ نفر زخمی شدند و تعدادی از بازماندگان آن روز مجبور به تبعید گشته و ساچمه‌هایی که هنوز در بدن آنها جا خوش کرده است، به یار ناخواسته ابدی آنها تبدیل شد.

ادامه مطلب...

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار -مجموعۀ دوم

نویسنده: جمع تنظيم و انتشار آرشيو سازمان پيكار در راه آزادى طبقۀ كارگر پنجشنبه ، ۲۹ خرداد ۱۳۹۹؛ ۱۸ ژوئن ۲۰۲۰

به خانواده‌های به‌خاک‌افتادگان، دوستان و رفقا:

مجموعۀ اول

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار- مجموعۀ دوم:

 

۵۱- فریبا الهی‌پناه
با استفاده از سایت بیداران
رفیق فریبا الهی‌پناه مرداد‌ماه ۱۳۴۰ در تهران به دنیا آمد. پس از فارغ‌التحصیلی در رشتۀ ریاضی- فیزیك، برای تحصیل در رشتۀ دبیریِ ریاضی سال ۱۳۵۸ وارد دانشكدۀ تربیت معلم تهران شد. او در بخش دانشجویی- دانش‌آموزی سازمان پیکار (دال.دال) فعالیت می‌کرد‌‌. با شروع ضربات به سازمان‌ها و گروه‌های سیاسی در تابستان ۱۳۶۰ ارتباطات او هم قطع شد و به اجبار مدتی در خانۀ رفقای‌ دیگر مخفی بود. رفیق فریبا در آبان ۱۳۶۰ در یكی از خیابان‌های تهران دستگیر و پس از شكنجه‌های بسیار، ۱۶ آذر همان سال در كمتر از یك ماه در اوین تیرباران شد و پیکرش را در خاوران دفن کردند.

 

۵۲- پروانه امام    Emam_Parvaneh2.jpg
رفیق پروانه امام سال ۱۳۳۹ در خانواده‌ای متمول در تهران به دنیا آمد. نوۀ دختری آیت‌الله سیدابوالفضل زنجانی بود. سال ۱۳۵۸ پس از اخذ دیپلم برای ادامۀ تحصیل در رشتۀ برق وارد دانشگاه صنعتی اصفهان شد.
پروانه در تاریخ ۴ فروردین ۱۳۶۱ همراه نامزدش، رفیق شهید حسین نیستانكی در خانۀ چاپ سازمان پیکار در اصفهان دستگیر شد.
در روزنامۀ اطلاعات روز سوم خرداد ۱۳۶۱ آمده بود: "كلیه ارگان‌های سازمانی پیكار نابود شد" و در ادامه با ذكر اسامی هفت نفر از رفقا به دستگیری ۴۵ تن از رفقای تشكیلات اصفهان نیز اشاره شده بود، در باره رفیق پروانه نوشته بود: "پروانه امام، با نام مستعار آذر، عضو كمیتۀ مروجین".
پروانه ۲۹ اسفند۱۳۶۱ در شهر اصفهان به جوخۀ اعدام سپرده شد. جسد او را در مقابل دریافت پول تیر به خانواده‌اش تحویل دادند! خانواده، جسد پروانه را به تهران حمل و در قطعه ۹۴ ردیف ۱۵۳ شماره ۶ بهشت‌زهرا دفن کردند.

 

ادامه مطلب...

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار- مجموعۀ اول

نویسنده: جمع تنظيم و انتشار آرشيو سازمان پيكار در راه آزادى طبقۀ كارگر پنجشنبه ، ۱۵ خرداد ۱۳۹۹؛ ۰۴ ژوئن ۲۰۲۰

شرح‌حال شهدای سازمان پیکار- مجموعۀ اول

ادامه مطلب...

-مقدمه لیست شهدای سازمان پیکار

نویسنده: جمع اندیشه و پیکار پنجشنبه ، ۱۵ خرداد ۱۳۹۹؛ ۰۴ ژوئن ۲۰۲۰

 

سال‌ها پیش، در شهریور ۱۳۶۴ در کتاب "از آرمانی که می‌جوشد" مجموعه‌ای از یادنامه‌ها‌، وصیت‌نامه‌ها و همچنین عکس‌هایی از رفقای شهیدی که در چارچوب بخش مارکسیستی- لنینیستی سازمان مجاهدین خلق ایران و سازمان پیکار فعالیت داشتند، منتشر کرده‌ایم. اینک قصد داریم پس از جمع‌آوری اطلاعات جدید و رفع برخی کاستی‌ها، مجموعۀ کامل‌تری را به صورت یک کتاب در اختیار عموم قرار دهیم؛ برای تحقق این منظور از خانوده‌ها و نزدیکان این عزیزان، از دوستان و رفقای‌شان تقاضا داریم ما را در این مهم یاری دهند و در تصحیح و تکمیل لیست کنونی که یقیناً هنوز کمبودهای فراوانی دارد در کنار ما باشند.


ما به مرور بخش‌هایی از این لیست را بر روی سایت منتشر می‌کنیم تا پس از گرد آمدن بیشترین اطلاعات در پایان به شکل یک یادنامۀ پرافتخار به تاریخ جنبش کمونیستی سپرده شود. برای ما انتشار و تجلیل از خاطرۀ رفقای شهید، ادای دین و انجام مسئولیتی‌ست در برابر رفقای به خون خفته و خانواده‌های زجرکشیدۀ آنان!

در عین‌حال جا دارد از رفقایی یاد کنیم که سالیان دراز در دهلیزها، انفرادی‌ها، تابوت‌ها... شکنجه شدند، از زندانیان هم‌بندی که طعم آخرین وداع و بوسه را همواره با خود دارند، از آنانی که با گوش‌جان فریاد مقاومت‌ها را شنیده و سپس تیرها و تک‌تیرها را! رفقایی جان‌بدر برده با خاطراتی ​جانکاه.

 

راه‌شان پردوام باد!

 

جمع اندیشه و پیکار
۱۵ خرداد۱۳۹۹

آدرس تماس با ما:

آدرس ایمیل جهت جلوگیری از رباتهای هرزنامه محافظت شده اند، جهت مشاهده آنها شما نیاز به فعال ساختن جاوا اسكریپت دارید

 

مجموعۀ اولِ لیست شهدای سازمان پیکار

مجموعۀ دومِ لیست شهدای سازمان پیکار

بهاران خجسته باد!

نویسنده: سندیکای کارگران.نیشکر هفت تپه پنجشنبه ، ۲۹ اسفند ۱۳۹۸؛ ۱۹ مارس ۲۰۲۰

-تپه.jpgفرا رسیدن بهار سال ۱۳۹۹ بر شما مبارک باد


 نان_کار_آزادی
 شادی_رفاه_آبادی
 نابود باد استثمار و کار مزدی

سال ۱۳۹۸ را در شرایطی پشت سر می گذاریم که به مانند سال های قبل تر پر بود از فاجعه، از استثمار، از فقر فزاینده، از کشتار ، از اختناق و سرکوب،از زندان و شکنجه، از قرار داد های سفید، از پرداخت نشدن دستمزد های چندین برابر زیر خط فقر، از توهین و تحقیر و... ادامه مطلب...

گزارشی از «دومین همایش بین‌المللی زنانی که پیکار می‌کنند»

نویسنده: فلیسیتاس ترویه يكشنبه ، ۱۸ اسفند ۱۳۹۸؛ ۰۸ مارس ۲۰۲۰

mujeres-zapatistas.jpegارائه شده در گرد‌همایی «زنان جهان را تغییر می دهند»‌
سوم ماه مارس ۲۰۲۰
فرانکفورت
برگزارکننده: «گروه آمارا - زنان کُرد» و «زنان مدافع روژوا»  (فرانکفورت)

-  -  -  -  -  -  -  - 
در روزهای ۲۷ تا ۲۹ دسامبر ۲۰۱۹ در یکی از مناطق زاپاتیستی، «دومین همایش بین‌المللی زنانی که پیکار میکنند» برگزار شد. همانطور که می‌دانیم زاپاتیستها در ایالت چیاپاس [در مکزیک] مناطقی را تحت کنترل دارند که به شیوهای کاملاً خودمختار سازماندهی می‌شود و در آن هیچگونه دخالت دولت را نمیپذیرند؛ بنابراین زاپاتیستها مسئولیت ادارۀ امور را در این منطقه خود به‌دست گرفته‌اند، چه در زمیتۀ امنیت، آموزش، بهداشت، عدالت و چه تولید و غیره. آنها از مدتی پیش حتی پروژه‌هایی را که سازمان‌های غیر دولتی  NGOها راه انداخته و مدیریت می‌کنند هم نمی‌پذیرند.

ادامه مطلب...

توطئه‌ای جدید علیه خلق فلسطین!

نویسنده: سامان احمدزاده چهارشنبه ، ۹ بهمن ۱۳۹۸؛ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۰

Palestine-2020.jpg٢٩ ژانویه ۲۰۲۰

بار دیگر پرده بالا رفت و از پس آن نقشهٔ فجیع آمریکا و اسرائیل آشکار شد. دیروز بیست و هشتم ژانویه ۲۰٢٠ ترامپ بالاخره پس از سه سال "طرح قرن" خویش را اعلام کرد. این طرح در عمل و در نهایت چیزی از سرنوشت شوم خلق فلسطین عوض نخواهد کرد. هر بار می‌اندیشیم که دیگر به عمق فاجعه رسیده‌ایم؛ مگر از سیاهی بالاتر هم رنگی هست؟ این بار ترامپ و نتانیاهو دست به دست هم دادند تا تاریک‌تر از سیاهی را ابداع کنند. آنها این بار حتی جهت تشریفات هم که شده از نمایندگان رسمی فلسطین دعوتی به عمل نیاوردند؛ مگر برای از میان بردن یک خلق نظرشان را جویا می‌شوند؟ بماند که به‌هر‌حال از میان نمایندگان فلسطین هیچ‌یک هرگز تن به چنین خفتی نمی‌داد.

ادامه مطلب...

"فعالیت مبارزه"

نویسنده: نثار چهارشنبه ، ۲۵ دی ۱۳۹۸؛ ۱۵ ژانویه ۲۰۲۰

متنی که از یک رفیق در ایران به دست ما رسیده:images.jpeg

لحظاتی چشم هایم را می بندم.
بوی دود و بوق ماشین ها با فریاد تظاهرکنندگان در می آمیزد، صدای اگزوزِ موتورهای یگانِ ویژه، خشم مردم را عمیق تر کرده است...وقتی با کوچک ترین حمله ی آنان "هو" می شوند.
 
چشم هایم را می بندم و فریادِ زنان و مردان
میدان آزادی تهران، چون خون در رگ هایم جاری می شود. شور می شود و عشق.
برای لحظاتی چشم هایتان را ببندید و تصور کنید؛ که حضور پررنگ شما چه ترسی بر دل آن ها می اندازد.
ادامه مطلب...

تکفیر مؤمنان (در پاسخ به آذرخش)

نویسنده: حبیب ساعی پنجشنبه ، ۱۱ مهر ۱۳۹۸؛ ۰۳ اکتبر ۲۰۱۹

​​_خلقی_1934_سالمون_نیکریتین_اصلی_اصلی_copy.jpg

تکفیر مؤمنان

(در پاسخ به آذرخش)

"ما هرگز کاملاً با زمان حالِ‌مان معاصر نیستیم؛ تاریخ با چهرۀ پوشیده پیش‌می‌رود؛ در هر پرده با نقاب پردۀ قبل وارد می‌شود و ما هیچ چیز از نمایش‌نامه به یاد نمی‌آوریم؛ هر بار که پرده بالا می‌رود، باید نخ‌ها را دوباره به‌هم گِرِه زد. یقیناً خطا از تاریخ نیست بلکه از نگاه ماست که به حافظه و تصاویر فراگرفته‌شده آغشته است. ما وقتی می‌خواهیم به زمانِ حال نظر کنیم، گذشته‌‌‌‌ای را می‌بینیم که روی آن مُنَقَّش‌شده؛ حتی اگر این حال، یک انقلاب باشد."

"انقلاب در انقلاب؟" رژیس دُبْرِه

ادامه مطلب...

به مناسبت سالروز اعدام رفیق شهید محمد تقی شهرام

نویسنده: اندیشه و پیکار دوشنبه ، ۲۴ تیر ۱۳۹۸؛ ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۹

Taghi_Shahram.jpgاندیشه و پیکار به مناسبت سالروز اعدام رفیق شهید محمد تقی شهرام (۲ مرداد ۱۳۵۹ برابر با ۲۴ ژوئیه ۱۹۸۰)، با باز نشر دو روایت از فرار قهرمانانهء او، رفیق امیر حسین احمدیان و رفیق حسین عزتی کمره‌ای از زندان ساری همراه با برخی اسناد و مطالب دیگر یاد پر افتخار این رفیق را گرامی می‌دارد.
ژوئیه ۲۰۱۹

ادامه مطلب...

به یاد صمد و به مناسبت سالروز تولد او...

نویسنده: - يكشنبه ، ۲ تیر ۱۳۹۸؛ ۲۳ ژوئن ۲۰۱۹

منتشر شد:

به یاد صمد و به مناسبت سالروز تولد او...

ماهی سیاه کوچولو

اثر صمد بهرنگی

 

انتشارات یونانی کورسال در همکاری با  اندیشه و پیکار برای نخستین بار کتاب ماهی سیاه کوچولو را به صورت دو زبانه ( فارسی و یونانی) منتشر کرده‌اند.

بهاء: معادل هشت یورو به علاوه مخارج پست

 

ادامه مطلب...

​ساعی چگونه «مناسک حج اول ماه مه» را بجا آورده است؟

نویسنده: بهروز فرهیخته پنجشنبه ، ۹ خرداد ۱۳۹۸؛ ۳۰ مه ۲۰۱۹


در روزهای گذشته در نقد مقاله‌ای از رفیق‌مان حبیب ساعی ( "مناسک حج اول مه...") در سایت اندیشه و پیکار، دو متن انتقادی در سایت آذرخش منتشر شده است. جمع اندیشه و پیکار از این برخورد استقبال کرده، آنها را عیناً منتشر می‌کند  تا خوانندگان بتوانند در یک جا به خود مقاله و نقد آن دسترسی یابند. به امید آنکه درک مباحث مطروحه سهل تر گردد.


(اندیشه و پیکار)

​ساعی چگونه «مناسک حج اول ماه مه» را بجا آورده است؟!
ریشه های نظری و سیاسی مواضع ساعی
بهروز فرهیخته
خرداد ۱٣٩۸

حبیب ساعی به بهانۀ اول ماه مه مقاله ای زیر عنوان «مناسک حج اول ماه مه را بجا بیاوریم! (قُربةً إلى البرولتاریا(» نوشته است. او ابتدا مقدماتی سئوال برانگیز طرح می کند و سپس با طرح این مقدمات وارد بحث اصلی خود می شود. این بحث اصلی ارائۀ برخی مباحث تئوریک است، که آنها را پایۀ مواضع خود در برخورد به اول ماه مه قرار داده است. این مواضع نتیجه گیری نهایی این مقاله است. ما نقد این مقاله را به همین طریق دنبال می کنیم و در پایان بررسی خود از این مقاله به عنوانی که او برای مقالۀ خود برگزیده است به عنوان نتیجه گیری نقد، می پردازیم.
ما می کوشیم به ریشه های نظری و سیاسی این برخوردها و موضع گیری ها – براساس توضیحات یا اشارات خود ساعی در نوشته اش – بپردازیم. در ضمن به نظر می رسد که هدف خود او نیز بیشتر بیان دیدگاه هایش دربارۀ جنبش کارگری، تشکل سیاسی و تشکل اقتصادی – اجتماعی طبقۀ کارگر (اصطلاحی که به غلط «تشکل صنفی» طبقۀ کارگر نامیده می شود) و نقد دیدگاه ها و عملکرد جریان هائی است که ساعی با طنز – و بهتر بگوئیم با تحقیر و نفرت –«فعالان، فعالین و فعالون کارگری» می نامد، بوده است. او شرکت یا دعوت به شرکت در تظاهرات اول ماه مه امسال را – که با نیش زبان ایضا آلوده به نفرت، نخوت و تحقیرش «مناسک حج اول ماه مه» نامیده – بهانه ای برای تکرار نقدها و حملاتش به فراخوان های وحدت و تشکل قرار داده است. ساعی به طور خاص به اول ماه مه نمی پردازد ما هم در این نقد این کار را نمی کنیم و تنها یک رشته محورهای نظری و سیاسی مقالۀ ساعی را مورد بررسی  قرار می دهیم. ما بعد از برخورد به مقدمات او به مهم ترین محورهای نظری و سیاسی مقالۀ ساعی که در زیر آنها را برحسب مسایلی که خود ساعی مطرح کرده است عنوان می دهیم و آنها را نقد می کنیم.از دید ما این محورها چنین هستند:

ادامه مطلب...

نفی ضرورت تئوری و تشکیلات و نفی امکان وحدت کارگران: پیام حبیب ساعی در مقالۀ «مناسک حج اول ماه مه ...»

نویسنده: بهزاد مالکی پنجشنبه ، ۹ خرداد ۱۳۹۸؛ ۳۰ مه ۲۰۱۹


در روزهای گذشته در نقد مقاله‌ای از رفیق‌مان حبیب ساعی ( "مناسک حج اول مه...") در سایت اندیشه و پیکار، دو متن انتقادی در سایت آذرخش منتشر شده است. جمع اندیشه و پیکار از این برخورد استقبال کرده، آنها را عیناً منتشر می‌کند  تا خوانندگان بتوانند در یک جا به خود مقاله و نقد آن دسترسی یابند. به امید آنکه درک مباحث مطروحه سهل تر گردد.

(اندیشه و پیکار)

نفی ضرورت تئوری و تشکیلات و نفی امکان وحدت کارگران:
پیام حبیب ساعی در مقالۀ «مناسک حج اول ماه مه ...»

بهزاد مالکی – خرداد ۱۳۹۸

نوشتۀ ساعی («مناسک حج اول ماه مه را بجا بیاوریم!» گذشته از لحنی تحقیرآمیز با چاشنی تنفر و اشتباهات تاریخی که برای ساختن پشتوانه نظراتش بکار گرفته شده دارای دو محور انحرافی است که می توان از ورای آسمان و ریسمان بافی هایش استخراج کرد.

ادامه مطلب...

تنها یک اتفاق ساده

نویسنده: آذرنوش همتی جمعه ، ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۸؛ ۱۰ مه ۲۰۱۹

_ناب_رودچنکو.jpgاز یادداشت‌های یک رفیق:

تنها یک اتفاق ساده*

 ۵ مه  ۲۰۱۹

همشهری سرش را بالا گرفته و نگاهش در ان بالاها خیره مانده است. زاویه نگاهش را دنبال میکنم، به درخت کنار خیابان میرسم که جوانه زده و پرندگان بر شاخه هایش در پروازند. خورشید در لابلای انگشتان شاخه‌ها به رقص مشغول است. تلنگری به همشهری میزنم و می‌گویم: مشتی خیلی دور شدی. همشهری به خودش می‌اید و لبخندی می‌زند. ماجرای دیروز را برایش تعریف می‌کنم که سر کارمان مهمانی کباب براه انداخته بودند. رئیس از یک هفته قبل اعلام کرده بود که روز جمعه بساط منقل و کباب در حیاط شرکت برقرار است.

ادامه مطلب...

مناسک حج اول ماه مه را بجا بیاوریم! (قُربةً إلى البرولتاریا)

نویسنده: حبیب ساعی سه شنبه ، ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۸؛ ۳۰ آوریل ۲۰۱۹

workers-Vodkin-1926.jpgامسال، اول مه ۲۰۱۹ هم‌زمان با چهلمین سالگرد قیام ۱۳۵۷ برگزار می‌شود و از آنجا که چپ خارج‌نشین ما، از خلال پروازهای ذهنی مکرر خود میان شیکاگو و هفت تپه، یدِ طولایی در به‌هم بافتن آسمان‌ و‌ ریسمان پیدا کرده است، بی‌تردید یک‌بار دیگر این فرصت غیر‌استثنایی و سنتی را مغتنم شمرده و این روز پر افتخار را به همۀ کسانی که زیر استثمار از فرط فقر و گرسنگی در عذاب‌اند تهنیت خواهد گفت. لابد چند صباحی است که رفقای مؤمن در حال جرح و تعدیل اعلامیۀ سال پیش و سال‌های قبل از آن هستند؛ چند واقعۀ امروزین مثل اعتصابات مکرر هفت تپه، شرکت واحد و فولاد اهواز را به سیلاب‌ها و فجایع و دست آخر به برجام و تحریم می‌چسبانند و مثل همیشه "زنده باد، مرده باد!" سرداده و در مدح ضرورتِ وحدت، شعارهای آتشین و مُطنطن می‌دهند.

ایکاش همۀ ما، فعالان، فعالین و فعالونی که در این روز در پاریس، بروکسل، شیکاگو، برلین و تورنتو... قدم‌زنان و شعار‌دهان راه‌‌پیمایی کرده و با بوق و کرنا ساندویچ‌های مِرگِز و هات‌داگ تناول می‌فرماییم، تلاش می‌کردیم مفهوم واقعی شعار «کارگران جهان متحد شوید!» را در دورنمای تاریخی آن و در صیرورت مبارزۀ طبقاتی امروز درک کنیم.

ادامه مطلب...

مطالب بیشتر...

صفحه 1 از 22